Μικρές Φωτιές Παντού ή το καλύτερο βιβλίο του 2019 μέχρι σήμερα (review)

Hey there!

Μετά από τρία μέτρια σχετικά βιβλία ήρθε η στιγμή ενός βιβλίου για το οποίο είχα ακούσει και είχα διαβάσει πάρα πολλά, ήμουν αρκετά ενθουσιασμένη πριν να το πιάσω στα χέρια μου και φοβόμουν πολύ για το πώς θα είναι στην πραγματικότητα. Αλλά. Αχ. Είναι το καλύτερο βιβλίο που έχω διαβάσει για φέτος. Τις 32 αυτές μέρες του 2019. και πιστεύω πως θα είναι από τα καλύτερα βιβλία που θα διαβάσω γενικά φέτος.

Λίγα λόγια για την ιστορία, η οποία εστιάζει στο Σέικερ Χάιτς, μία γειτονιά/προάστιο/πόλη του Κλίβελαντ στην Αμερική. Στη γειτονιά μένουν από τη μία πλευρά οι Ρίτσαρντσον, μία πλούσια πολύτεκνη καθώς πρέπει οικογένεια και από την άλλη η Μία Γουόρεν με την κόρη της την Περλ, μία καλλιτεχνική οικογένεια που μετακινείται συνεχώς. Η Μία νοικιάζει ένα διαμέρεισμα των Ρίτσαρντσον και οι ζωές των δύο οικογενειών μπλέκονται και αλληλοεπηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από το σημείο αυτό και πέρα.

Θα προσπαθήσω να μην κάνω σποιλ, αν και στα contemporary, δεν ξέρω πόση σημασία έχουν τα σποιλ (ή και γενικά στα βιβλία, μην είστε τόσο overdramatic με την anti-spoil κουλτούρα, δεν έγινε και κάτι αν μάθεις ότι ένας χαρακτήρας πεθαίνει-βγαίνω από το θέμα συγνώμη), και θα σας πω μόνο πως στο βιβλίο παρακολουθούμε πολλές διαφορετικές ιστορίες, όλων των χαρακτήρων που δένουν και αλληλοσυνδέονται και η μία οδηγεί στην άλλη και ξετυλίσσονται και περιστρέφονται γύρω από τους εαυτούς τους. Είναι ένα βιβλίο-κουβάρι, χωρίς φανερό πρωταγωνιστή, που θίγει διάφορα θέματα, επικεντρωμένο στη γυναικεία ψυχολογία (it’s a yes), σε έναν ιδιαίτερο τύπου φεμινισμό (double yes), στις διάφορες εκφάνσεις της μητρότητας (λίγο με ξένισε στην αρχή, αλλά δεν μου φάνηκε ούτε ένα λεπτό μελό) και στις ανθρώπινες σχέσεις in general, το οποίο για να μην επαναλαμβάνομαι είναι το αγαπημένο μου θέμα στα βιβλία. Δώσε μου ένα βιβλίο με πολύπλοκες σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων, που βασίζονται σε περίεργα και παράξενα κίνητρα, κι ας μην έχει καθόλου πλοκή, το αγοράζω.

Τα main plots ήταν πολλά, τα sub-plots ακόμα περισσότερα και αν φαίνεται τρομακτικό και κουραστικό fear not η Celeste Ng ξέρει τι κάνει και το δουλεύει πολύ καλά. Οι χαρακτήρες ήταν ίσως λίγο στερεοτυπικοί (η καλλιτέχνις μάνα vs η συντηρητική αμερικανίδα μάνα, ο ευαίσθητος έφηβος vs o good-looking αδερφός του), έχοντας όμως αυτήν τη στερεοτυπική αφετηρία, μπήκαν όλοι μαζί σε μία τροχιά καταλήγοντας σε εντελώς διαφορετικά τέλη. I call it character development at its finest. Θα μπορούσα να πω πως η Ng χρησιμοποίησε αυτά τα στερεότυπα προς όφελός της, προκειμένου να δει μέχρι πού μπορούν να φτάσουν, τι εμπόδια και τι προκλήσεις μπορεί να ξεπεράσει η κλασική έφηβη Αμερικανίδα μαθήτρια και η κλασική μαμά της.

THE GOOD ONES

Ήταν πάρα πολλά. Για να ξεχωρίσω κάτι θα πω σίγουρα τους χαρακτήρες της Μία, της κυρίας Ρίτσαρντσον και του Μούντι, που ήταν για μένα οι πιο ενδιαφέροντες από τους main χαρακτήρες. Ιδιαίτερο addition ήταν ο χαρακτήρας της Πολίν. Προσπαθώ να σκεφτώ ποιες σχέσεις που αναπτύχθηκαν μου άρεσαν περισσότερο και νομίζω πως καταλήγω στα δίδυμα Μία-Ίζι και Μία-Πολίν. Η γραφή της ήταν επίσης λιτή και απέριττη, όπως ταιριάζει σε ένα καλό contemporary. Και πολλά πολλά μικρά ακόμη σημεία.

THE BAD ONES

Εδώ θα βάλω τον χαρακτήρα της Ίζι. Η Ίζι είναι το μικρότερο παιδί των Ρίτσαρντσον που νιώθει πως δεν ταιριάζει σε αυτήν την οικογένεια και πως δεν την καταλαβαίνει κανείς. Δεν με έπεισε καθόλου, ήταν το πιο στερεοτυπικό portayal πιστεύω. Ενώ η σχέση της με τη Μία ήταν από τα καλύτερα κομμάτια του βιβλίου, οι σκηνές που ήταν μόνη της με την υπόλοιπη οικογένεια μου φαίνονταν αμήχανες και στημένες, πολλά σημεία τονισμένα για να δείξουν πόσο η Ίζι δεν μπορεί να συμμορφωθεί με την καλοστημένη ζωή της υπόλοιπης οικογένειας. Επίσης, ήταν λίγο cringey οι σκηνές της δίκης και όλη η υπόθεση της υιοθεσίας, αλλά ήταν όσο όσο, φαντάζομαι πως λόγω ηλικίας δεν μπορώ να νιώσω την μητρική αγάπη και να συμπάσχω με τους χαρακτήρες σε αυτές τις στιγμές.

All in all, τα αρνητικά ήταν απείρως μηδαμινά μπροστά σε αυτό το βιβλίο, αν το βρείτε μπροστά σας διαβάστε το (αν και αν δεν είστε πολύ φαν του contemporary ίσως να είναι λίγο βαρετό)

Το λινκ στο Goodreads:
https://www.goodreads.com/book/show/41137572

Μπορείτε να με βρείτε σε:

Instagram

Facebook

Καθώς και για μεταχειρισμένα βιβλία σε χαμηλές τιμές μπορείτε να επισκεφτείτε:

Thriftbooking

Metabook

Till next time,
Εβελίνα.

Advertisements

4 thoughts on “Μικρές Φωτιές Παντού ή το καλύτερο βιβλίο του 2019 μέχρι σήμερα (review)

  1. Δε θέλω να τη διαβάσω ενδελεχώς , γιατί θέλω να διαβάσω το βιβλίο πρώτα, πάντως αν κρίνω από το ντεμπούτο της συγγραφέως Όσα Δεν Σου Είπα Ποτέ, περιμένω πολλά από το Μικρές Φωτιές Παντού! Θα σε ενθάρρυνα να το διαβάσεις και αυτό, ήταν ανάμεσα στα 3 αγαπημένα μου για το 2018.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s